فال سال نو

از اين بهتر نميشد!  عيد همگى مبارك.

-----------

معاشران گره از زلف یار باز کنید

شبی خوش است، بدین قصه‌اش دراز کنید

حضور خلوت انس است و دوستان جمعند

و ان یکاد بخوانید و در فراز کنید

رباب و چنگ به بانگ بلند می‌گویند

 که گوش هوش به پیغام اهل راز کنید

به جان دوست، که غم پرده بر شما ندرد

گر اعتماد بر الطاف کارساز کنید

میان عاشق و معشوق فرق بسیار است

چو یار ناز نماید، شما نیاز کنید

نخست موعظه پیر صحبت این حرف است

که از مصاحب ناجنس احتراز کنید

هر آن کسی که در این حلقه نیست زنده به عشق

بر او نمرده به فِتوای من نماز کنید

وگر طلب کند انعامی از شما حافظ

حوالتش به لب یار دلنواز کنید

آب روان

عاشق آب زود مى آموزد،
كه راهى جر روانى و زلالى،
براى همراهى با آب نيست،
واى به روزى كه سد راهش شود،
تا از او مردابى بسازد،
كه بماند و بگندد.
آب پر ميشود و لبريز،
و از سد ميگذرد،
بدون نگاهى به پشت.

"هستم اگر ميروم"

مدتى خوشحال ميرفتم، ناراحت برميگشتم.
بعد ناراحت ميرفتم، ناراحت برميگشتم.
طول كشيد ياد بگيرم،
چطور خوشحال برم، خوشحال برگردم.
اما خوب راهى نداشت،
جز رفتن،
رفتن و آموختن.

يادت باشد!

بقيه حالشان را بردند،
تو را آزردند،
گذاشتند و رفتند،
چوبش را من خوردم.
يادت باشد.

اى دوست

با دوست من بد نكن اى دوست.
دوستش ميدارم.

كفر به احساس

تمام شعرهاى دنيا گفته شد.
هر كس در هر عصرى،
همان شادى ها را چشيد و دردها را كشيد و سرود و رفت.

اگر شعر درمان نباشد چه؟
اگر شعر، ريشه دردها باشد چه؟

شايد بايد بى دين و ايمان شد،
كفر گفت به احساس،
برود پى كارش،
ديگر جرات نكند كسى را دست بيندازد.
نه تو را، نه من را، نه هر كس ديگرى را.

شايد بازار شعر بايد كساد شود.
مشتريانش كمتر، تلفاتش كمتر.
پيش از آن اما، در سوگ شعر شعرى بايد سرود.

سنگى در دريا

دل من تنگ است و
دل تو سنگ.

سنگى ميشوم برايت
بسى سخت.
همين راميخواستى، نه؟

نه! تو ميخواهى سنگى،
نه، صخره اى باشى در دريا
موج ها بيايند و بروند
گاهى مهربان،
گاهى خشمگين.
گاهى برايت بنوازند،
گاهى لرزه بر اندامت بيندازند.

و تو همان طور آرام،
ساكت،
بى تحرك،
استوار بمانى،
و از اين همه تكاپو به وجد آيى،
و پايدارى ات را، قدرتت را،
به رخ دريا بكشى;
غافل از اينكه دريا، از سكوت و سكون متنفر است.
دريا، عاشق همنوايى و همراهى است.

حيف كه نميدانى
دريا با تو مهربان است
در چشم به هم زدنى
در روزى كه خيلى دور نيست
اگر اراده كند
تمام شن هاى زيرت را خالى خواهد كرد
و تو به پوچى تمام ادعاهايت پى خواهى برد.

دل دريا در يك سنگ نميگنجد،
و اين حقيقتى است گاهى تلخ.

آب و ماه

 Image courtesy of NASA from here.

ماه به كمال مى رسد

آب به اوج مى رود

ماه نهان مى شود

آب فرو مى رود

تا كه ظهور نو كند

بحر غمين مى شود

ماه ظهور مى كند

آب قيام مى كند

اين قصه تكرار مى شود

هر شب و روز اندكى

هر ماه بيشتركى

آب نمى آموزد

هر روز مى هراسد

هر شب به شوق مى آيد

ماه خبر ندارد