Sunday, March 23, 2014
آتش فشان خاموش
و اولين بانگ يك اذان كافى است تا تو را در هم بشكند، تا تمام دردها و غم هايت را اشك بريزى، تا همه خاطرات و زندگى ات را در بانگى مرور كنى. يك صدا ميبرد تو را به جا هاى خيلى دور، هر چند نزديك. صداست كه در درون ميماند و در حافظه حك ميشود. "خرم آن نغمه كه مردم بسپارند به ياد".
Subscribe to:
Posts (Atom)
