آشیان تهی دست مرا
مرغ دستان تو پر می سازند
آه مگذار که دستان من آن
اعتمادی که به دستان تو دارد به فراموشی ها بسپارد.
اعتمادی که به دستان تو دارد به فراموشی ها بسپارد.
آه مگذار که مرغان سپید دستت
دست پر مهر مرا سرد و تهی بگذارد.
حمید مصدق
No comments:
Post a Comment