امروز سراغت را گرفتم. پرسيدم خانه دوست كجاست؟ و او گفت دقيقا ميداند كه تو كجايى. نشانى درخت بزرگى را داد، و گفت درست زير آن درختى و گلهاى فراوان به رويت. رفتم، برايت سيب هم گذاشته بودند. نميدانم سين هاى ديگرى هم بود يا اينكه فقط سيب را دوست داشتى. هر چه بود سيب بود، سبزه بود، سهيلى هم پنهان بود. عيدت مبارك!
جايت قدر يك باغ گل سبز است.
Wednesday, March 21, 2012
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment