Sunday, March 23, 2014
آتش فشان خاموش
و اولين بانگ يك اذان كافى است تا تو را در هم بشكند، تا تمام دردها و غم هايت را اشك بريزى، تا همه خاطرات و زندگى ات را در بانگى مرور كنى. يك صدا ميبرد تو را به جا هاى خيلى دور، هر چند نزديك. صداست كه در درون ميماند و در حافظه حك ميشود. "خرم آن نغمه كه مردم بسپارند به ياد".
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
2 comments:
A loved person is only lost, if he is forgotten. With your writing, you keep the memory of him alife.
Happy Norooz
Michael
Thanks, Happy Persian new year to you too.
Post a Comment